เช้าวันนี้ ตื่นขึ้นมาอย่าง อ่อนระทวย ... จาก ร่างกายที่อ่อนแรง ลงไป

ฉันไม่รู้ว่า ทำไม มันถึง ดู ย่ำแย่ลงไป บ่ายวันนี้ ฉันเลยอาจ ย้าย จากที่ทำงาน ไปสู่ ที่พักผ่อน ( ที่ฉันเกลียดมาก )

ฉัน นั่งรอ ผล ของการตรวจว่า จริงแล้ว ในร่างกายฉันมันเป็นอะไร ไป

แต่ที่สุดนั้นไม่ว่าจะเป็นอะไร ฉันก็ยังคงจะก้าวไปข้าวหน้าต่อไป ขอเพียงแรงยังพอมีเหลือพอที่จะ เดินต่อ

ยังมีอะไรอีกมากมายที่ต้อง แก้ไข และ พัฒนา จุดๆ หนึ่ง เมื่อ ถึงเวลาที่มัน จะหายไปบ้างมันก็คงจะไม่เป็นไร

แต่ ขอเพียงหัวใจมันได้กลับขึ้นฟื้น อีกครั้ง หัวใจ ฉัน ยัคงเปี่ยม ด้วยการรอคอย มากกว่า รอร่างกายให้แข็งแรง

แต่ ถึง ตอนนั้น ความเงียบ ได้ ครอบงำ ทุกสิ่ง ไปหมด ฉันจะทำอย่างไร ฉันจะเดินไปทางไหนดี

...

ฉันได้ แต่ นั่ง ฟังเรื่องราว ของ บทเพลงที่ ก้องในหู เพียง .... โลกที่ไกลแสนไกลที่ไร้ความรู้สึก

คิดถึง คุณ นะ ...