ช่วงหลายวันที่ผ่านมา เพิ่งจะได้หยุดแบบ หยุดจิงๆไป 2-3วัน ก็รู้สึกถึงว่าการพักผ่อน มันเป็นยังไง

เพราะ หลังจากมาอยู่ที่นี่ก็ ทำงานๆ แต่ก็ได้เรียนรู้การทำงานแบบคนไทยๆจ๋าๆ เต็มๆ

เมื่อก่อนระบบมันเป็น แบบ ญี่ปุ่น เลยรู้สึกความแตกต่าง

ชอบแบบ ญี่ปุ่นมากกว่า แต่ ด้วยพื้นฐาน โครงสร้างที่ทำงานมันแตกต่าง

แต่หลังทำมาได้ 2 เดือน ก็ทำให้เป็นมนุษย์เงินเดือนมากขึ้น

ต้องตื่นเช้า เย็นกลับบ้าน แย่งขึ้นรถ รอรถนาน กินข้าวเยอะๆ ต้องเป็นเวลาอีก

จัดสรร เวลาให้ลงตัว พลาดแค่ 5 นาที อาจจะซวยได้

 

ช่วงที่ผ่านนั่งทำแต่งานกราฟฟิค แบนเนอร์ ออกแบบเวป แบนเนอร์ และก็แบนเนอร์

แต่พอมันผ่านไปได้ ก็เริ่มรู้สึกเออว่ะมันเริ่มทำได้ดีขึ้น เริ่มชัดขึ้น

ถึงแม้จะติดลูกมั่วไปบ้าง แต่ทำไงได้ล่ะ มั่วไว้ ดันได้นี่หว่า

งานเริ่มจะลงตัว เหลืองานพวกข้อมูลลูกค้าที่เกี่ยวกับเวปเท่านั้น ที่ยังไม่ได้ ทำเต็มๆ

แต่ยังมีเรื่องที่หนักใจและเหนื่อยกว่านั้นอีก

 

Forgot Your Case 1st Album ....

5 เดือนต่อจากนนี้คือความจริงของความฝันที่ต้องเดิน

 

ชีวิตมันยุ่งยากจริงๆ

 

 

 

 

เมื่อวาน เข้างานทันในรอบ หลายวัน แต่ ....

โดนใบรายงานของแต่ล่ะวัน มาสาย ตรึม เซง

ต้องตื่นแต่เช้ากว่าเดิม ให้ได้ ผ่านแล้วผ่านไป

หนำซ้ำพักหลัง การยืนรอรถนานๆ เริ่มทำให้ผมชิน กับมันมากขึ้น

เริ่มหาไรทำมากขึ้น บางที มันก็น่าเบื่อ

 

เห้อ แต่พรุ่งนี้ก็ได้หยุดแล้ว

จะดีใจดีไหม

งานยังตูม ตามอยู่เลย