...

 

บางครั้งเวลาที่ใช้มาเนิ่นาน ก็อาจจะไม่ได้เป็นเครื่องชี้วัด

แต่มันก็เป็นตัวกำหนดค่าไปโดยไม่รู้ตัว

 

แต่เมื่อเวลาหมดลงไป อาการต่างๆ มันรวบรวม

จนกลายเป็นอดีต ที่โหยหาได้ ตลอด

แต่สุดท้าย มันก็ไม่สามารถที่จะย้อนเวลากลับไปได้อีก

จงอยู่กับความจริง

อย่ามองไปข้างหลังและข้างหน้า

 

...

 

 

...

 

ไอแดด และสายลม

 

วันคืนที่ผ่านพ้นไป

 

ใบไม้ที่แห้งโรย

 

สายน้ำเย็นยะเยือก

 

 

อาจจะเป็นเพียงฤดูกาลของ แต่ละปีที่วนเวียนซ้ำแล้วซ้ำเล่า

แต่มันเป็นการเดินหน้า มิใช่ย่ำอยู่กับที่ แสงแดด ที่ร้อนแรงและ อบอุ่น

ต่างหมุนวนไปตาม เวลาของมัน

 

บางครั้งก็อยากจะหยุดเวลาเอาไว้เพียงแค่นี้

มันเหมือนบางสิ่งในอนาคตกำลังจะเข้ามาทำให้ ต้องรู้สึกเหน็ดเหนื่อยและ อ่อนล้า

แต่คงไม่ใช่วันนี้ ...

มันคงอีกนานแต่ ไม่รู้เมื่อไหร่

กี่ครั้งที่ ต้องเดิน วนเวียนไปในที่เดิมๆ

แต่จะมีกี่ครั้งที่มีคนเดิน คู่ไปด้วยกัน

และจะมีกี่ครั้งที่ได้เดินกลับมาที่เดิมกับ อีกคนเดิมอีกครั้ง

 

คนเราน่าจะเซทสมองใหม่ได้

ไม่ต้องลบอดีต ..

แต่แค่เซทค่ามันใหม่

 

 

....

 

someone need some space for us

 

i don't understand about space of us

 

but that 'll good or bad ,it was future

 

sometime someone need  more times

 

but the time is short !!!

 

 

 

 

miss u

:)

 

 

หลักจากสิ้นเสียงโทรศัพท์ เราก็รู้ได้ทันทีว่า มันคือ สัญญาณ อะไรบางอย่าง

แต่วันรุ่งขึ้น เรื่องที่มันจะจบกลับกลายเป็นดีอีกครั้ง การเดินทางอีกครั้ง

ถึงแม้ จะ ขุ่นมัวอยุ่เล้กน้อย ทริปนี้ เดินทางสู่ใต้เพียง 2 คน

มันเป็น อะไรที่ไม่คาดคิดเลย เพราะมันเป็นเพียงฝันมาตลอดเวลา

แต่ อะไรมันก็เกิดขึ้นได้เสมอ ....

 

ขอบคุณผึ้งน้อยที่เป็นเสมือนกาวให้เราสองคนได้ มาเดินทางด้วยกันอีกครั้ง

ขอบคุณ สภาพอากาศที่รู้เห็นเป็นใจ ...

ขอบคุณคนกระบี่ที่มีรอยยิ้มส่งให้กันเสมอ ...

ขอบคุณ Blue Moon ที่ยังรักและคิดถึงเสมอ